De overgave: film geslacht, regisseur uitgebeend

DeOvergaveDe film De Overgave, gebaseerd op mijn boek De overgave van Floor, is geslacht en omdat dit niet erg genoeg was werd producent/regisseur Paul Ruven vervolgens ook maar uitgebeend. Met uitzondering van de recensies in De Telegraaf en de NRC waren de kritieken vernietigend. Eerst kreeg ik woensdagmorgen het bericht van nu.nl onder ogen, daarna de allerergste (Het Parool): ‘Dieptepunt van de Nederlandse filmgeschiedenis.’ Ik las het bericht in eerste instantie maar niet uit. Weer later overwoog ik de googlemeldingen stop te zetten. Kop in het zand steken, onder een steen gaan zitten, elektriciteit afsluiten, verre reis maken. Het was geen feestje, woensdagmorgen. De week ervoor had ik me al ingesteld op het ergste. Maar het was erger. En werd daarna nog heviger.

’s Middags kwamen er eerst betere berichten. Met de Telegraaf recensie waren producent/regisseur Paul Ruven en ik zowaar blij: toch nog 2,5 sterren. NRC hielp ook al mee. Wolf Bioscopen (onder meer Utrecht, Rotterdam) twitterde dat De Overgave de meest populaire film in de voorverkoop was. Geen idee of het ook waar was. Het mooie filmtheater De Uitkijk op de Prinsengracht meldde dat het de film in de tweede week wilde programmeren (dus toch Amsterdam), het aantal views van de smaakvolle trailer op You Tube steeg binnen 36 uur van 21.000 naar 67.000 en staat as we speak op bijna 90.000. Facebook van De Overgave liep vol met reacties van vrouwen: ‘Chantal, we gaan!’

Daarna gingen bij de media de sluizen open. De kritieken werden het nieuws en journalisten poogden elkaar te overtreffen bij het zo vilein mogelijk neersabelen van film en betrokkenen, zelfs op een dusdanige manier dat in de rubriek Top & Flop van De Volkskrant een gratis dagblad tot Flop werd uitgeroepen vanwege de wijze waarop werd bericht over een doodnormale tweet van hoofdrolspeelster Sheena Tchai: ‘Tijd voor een trap na dacht Spitsnieuws’. Een briljante oproep op Facebook van een Amsterdammer om met z’n allen te gaan overgeven bij De Overgave (In Amersfoort, in Amsterdam was de film aanvankelijk niet geprogrammeerd), haalde het AD en Edwin Evers. Amersfoort liet weten dat elke betalende bezoeker welkom is, maar dat overgeven misschien niet zo’n goed idee was. 

Het is mijn film niet, maar toch ook weer wel. Volgende week een uitgebreidere terugblik op een jaar meekijken naar hoe een film wordt gemaakt. Over meevallers en tegenvallers, over waarom het geen verfilming is geworden van het boek, over discussies, meningsverschilletjes, een steeds veranderend scenario, acteurs die toezegden en afhaakten, een actrice die niet met een regisseur (die aanvankelijk zou regisseren) wilde samenwerken en vervolgens een dusdanige waslijst aan eisen stelde dat ze daarna zelf aan de kant werd gezet; een andere hoofdrolspeler die toezegde maar daarna dingen liet vastleggen die – laten we maar zeggen – niet helemaal pasten bij het idee van een erotische film (je wilt wel cowboy spelen maar geen paardrijden); over een af en toe wanhopige producent en over mijn (schoon)moeder. Maar nu eerst even andere dingen. Leukere.

Naschrift: Vandaag – vrijdag – werd bekend dat de film ook een week in bioscoop in Ketelhuis in Amsterdam te zien zal zijn. Er schijnt vraag naar te zijn. 😉

 

3

2 reacties

  1. Lieve Renee, Laat de media koud. Kijk naar wat de bioscopen doen. De voorverkoop gaat goed. Sommige journalisten, zoals je zelf weet, willen graag dingen bewijzen of beter schrijven dan anderen maar kijken niet naar de kern, alleen wat er oppervlakkig te zien is. Heb jij wel eens een journalist een goede review zien schrijven? Ik ook niet.
    Haal liefde uit de positieve berichten en vermijd de negativiteit van mensen die het werk niet kunnen waarderen. Wat voor bloed, zweet en tranen in een filmproductie, alsmede een boek schrijven, kunnen zitten. Negatieve publiciteit is nog steeds publiciteit. Goed of slecht, het maakt mensen nieuwsgierig en gaan toch naar de film. Die zullen dan vast vinden dat het meevalt! 😉 <3 Kitty

Leave a Comment